ดอกสว่านเพชร

เอฟเฟกต์การโยกของการเจาะเพชรนั้นเกิดจากอนุภาคเพชร หากต้องการทราบบทบาทหินของดอกสว่าน คุณต้องเข้าใจบทบาทหินของเพชรเม็ดเดียว ในการก่อตัวแข็ง เพชรเดี่ยวทำให้เกิดหินที่มีความเครียดสูงมากภายใต้การขุดเจาะ (ประมาณ 4200-5700 MPa ข้อมูลบางอย่างอาจสูงถึง 6300MPa) ดังนั้นการเปลี่ยนผ่านของหินเกิดขึ้นในหิน ซึ่งกลายเป็นพลาสติกจากการเปราะ เพชรเม็ดเดียวกินเข้าไปในชั้นหิน ตัดหินด้วยแรงบิด และความลึกในการตัดจะเท่ากับความลึกในการกินของอนุภาคเพชรอย่างมาก กระบวนการนี้เหมือนกับการ "ไถ" ไม่ใช่ผลการตัดไถของดอกสว่านเพชร

ในหินที่เปราะบางชนิด (เช่น หินทราย หินปูน ฯลฯ) อนุภาคเพชรบนดอกสว่านจะมากกว่าปริมาตรของหินมาก ซึ่งมากกว่าปริมาตรการกินและการหมุนของอนุภาคเพชรมาก เมื่อความดันไม่มาก ร่องเล็ก ๆ จะเกิดขึ้นตามทิศทางการเคลื่อนที่ของเพชรเท่านั้น และความดันสามารถทำให้ร่องเล็ก ๆ ลึกลงไปด้วยหินทั้งสองข้าง ขนาดของอนุภาคเพชรเกิน

ผลกระทบของหินจากการเจาะเพชร ยกเว้นปัจจัยภายนอก (เช่น ความดัน อุณหภูมิ คุณสมบัติของของเหลวในชั้นหิน ฯลฯ) ที่เกี่ยวข้องกับความต้านทานของหินและอิทธิพลของหิน ถือเป็นปัจจัยสำคัญ เช่นเดียวกับดอกเยอบีร่า การแตกหักมีสามวิธี การแตกหักเมื่อยล้า และการกระจายตัวของปริมาตร เมื่ออนุภาคเพชรมีแรงอัดเพียงพอเข้าไปในชั้นหินเท่านั้น จึงจะสามารถบรรลุเอฟเฟกต์หินในอุดมคติได้เมื่อหินเกิดขึ้น